Κοίτα μέσα σου.

 Είναι λάθος και ασέβεια να πιστεύουμε ότι μπορούμε να "σώσουμε" κάποιον, όσα και να γνωρίζουμε, όσα και να πούμε.

Η αφύπνιση είναι μέσα στον καθένα μας.
Μέσα στον ρόλο που διαλέξαμε.
Δεν μπορούμε να παρέμβουμε και να "σώσουμε" κάποιον, επειδή δεν είναι δική μας υπόθεση ο δρόμος και ο τρόπος που διάλεξε κάθε ψυχή.

Ο καθένας μας έχει κάτι μοναδικό και ξεχωριστό μέσα του, που δεν μπορεί κανένας άλλος να το κατανοήσει.
Έχει την επιλογή είτε να συνεχίσει να κρατά όλα αυτά που τον βαραίνουν, είτε να τα πετάξει.

Το σύμπαν δεν "βλέπει" ούτε ανησυχίες, ούτε δράμα, ούτε μιζέρια, ούτε στεναχώριες.
Το σύμπαν αντιδρά και στέλνει πίσω σε αυτά που εστιάζεις, και με τι τρόπο αντιδράς.

Κάθε φορά που δεν μαθαίνουμε από ένα μάθημα που επαναλαμβάνεται, θα επαναλαμβάνεται σκληρότερο κάθε φορά, μέχρι να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε και αντιδράμε σε αυτό.
Και όλα όσα μαθήματα έρχονται, δεν είναι απλά ατυχίες και κακία κάποιων, αλλά είναι μέρος της εξέλιξής μας.

Το σύμπαν μας δείχνει ακριβώς πώς θα βγάλουμε εις πέρας όλο αυτό που μας συμβαίνει.
Με την εσωτερική αλλαγή, μέσω των άλλων ανθρώπων που παίζουν τον ρόλο τους – όπως και εμείς τον δικό μας – για να μπορέσει ο καθένας να μάθει και να πάει παρακάτω.

Μερικοί δεν πάνε, ό,τι και να τους πεις, ό,τι και να τους δείξεις.
Επειδή ο καθένας μπορεί να γίνει μόνο το παράδειγμα για τους άλλους, και όχι ο δάσκαλος.

Όλοι, μα όλοι, έχουν ήδη επιλέξει τον δρόμο τους.
Όλοι, μα όλοι, παίζουν τον ρόλο που διάλεξαν.

Σεβόμαστε τις επιλογές όλων, και πιο πολύ τις δικές μας.
Και πολύ απλά:
Είτε μένουμε στάσιμοι με τις ίδιες πεποιθήσεις και επιλογές,
είτε ξυπνάμε — με τον σκληρό τρόπο που περιλαμβάνει τα ίδια μαθήματα ξανά και ξανά,
είτε με τον μαλακό, που περιλαμβάνει αυτογνωσία και εξέλιξη.

Δεν μπορούμε να παρέμβουμε σε κανενός το ταξίδι.
Είναι ασέβεια και καθυστέρηση στο δικό μας ταξίδι.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να είμαστε ο εαυτός μας.
Αν θέλεις κάτι, απλά το επιλέγεις.

Γι’ αυτό ο τρόπος του καθενός είναι ξεχωριστός και μοναδικός.
Είναι όμως προσωπικός και όχι για κάποιον άλλο.

Το μόνο που έχουμε να κάνουμε, είναι να εμπιστευτούμε τον εαυτό μας για το δικό μας ταξίδι.
Ό,τι και να κάνουν οι υπόλοιποι, δεν μας αφορά — όσο και να προσπαθούν να μας βάλουν στην δική τους πραγματικότητα.
Δεν μπορεί κανείς να εξηγήσει με λόγια σε κάποιον άλλον το πώς νιώθει και βλέπει τα πράγματα.

Όλα τα ταξίδια δεν είναι ίδια, όπως και εμείς οι ίδιοι.

Γι’ αυτό και ποτέ μα ποτέ, όπως έχεις καταλάβει, όσα και να δοκιμάσουμε να κάνουμε προς τους άλλους "δεν πιάνουν", γιατί πολύ απλά μετράει μόνο το πώς ΕΜΕΙΣ βλέπουμε τα πράγματα και αντιδρούμε σε αυτά.

Όσο επιλέγουμε να μένουμε στάσιμοι, καθυστερώντας την εξέλιξή μας με τις ίδιες επιλογές και τις ίδιες αντιδράσεις, τόσο θα δυσκολεύουν τα μαθήματα.
Και θα ζούμε ξανά και ξανά το ίδιο, μέχρι να μάθουμε και να πάμε παρακάτω.

Κοίτα το δικό σου ταξίδι.
Ο καθένας έχει κάνει τις επιλογές του.
Δεν μας αφορά.

Ας μην εμπλεκόμαστε στα ταξίδια των άλλων, γιατί όπως βλέπεις, εφόσον οι ίδιοι το έχουν διαλέξει, εμάς δεν μας πέφτει λόγος.
Αν μας ζητηθεί βοήθεια, την δίνουμε.
Άσχετα με την καλοσύνη μέσα μας.

Όλη μας την ζωή ήμασταν στάσιμοι με τις ίδιες πεποιθήσεις και συμπεριφορές.
Μέχρι σε ένα σημείο όμως, που αλλάζεις, πετάς πράγματα και βλέπεις αλλιώς γύρω σου και μέσα σου.

Μερικές φορές, μια πεποίθηση σε εμποδίζει να πας παρακάτω και να εξελιχθείς.
Είμαστε όπως είμαστε, για να μπορέσουμε να κάνουμε αυτό που επιλέξαμε.
Δεν ζούμε για κανέναν.

Δεν πείθουμε ποτέ τον εαυτό μας ότι «έτσι είμαστε» — νευρικοί, οξύθυμοι, αγχώδεις κ.τ.λ.
Αυτό δείχνει εγωκεντρισμό.

Να θυμάσαι ότι όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή και έχουμε πάθει και μάθει, τότε θα ξέρουμε...
Θα ξέρουμε τον σωστό δρόμο που μας αναλογεί.

Δεν θα μας σώσει κανείς.

Αγαπάμε τον εαυτό μας και απολαμβάνουμε το ταξίδι αυτό.
Δεν κρατάει πολύ.
Δεν υπάρχει κάτι που να μας φοβίζει άλλωστε.
Όσα και να εκτυλίσσονται γύρω μας.

Είμαστε αιώνιοι και φως.

Και επίσης, επειδή νομίζεις ότι συμβαίνουν συμπτώσεις και τυχαία γεγονότα εναντίον σου, καλύτερα να αναθεωρήσεις.
Πράξε ως ο εαυτός σου. Ο πραγματικός.
Όχι αυτός με τις πεποιθήσεις και τις δικαιολογίες για όλα.

Πράξε για σένα, όχι για μένα ή κάποιον άλλο.

Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει.

Δεν θα μας τιμωρήσει κανείς. Προσπαθούμε άλλωστε...

Αν αλλάξουμε οπτική εμείς, αλλάζει όλος ο κόσμος.