Ο εαυτός σου ως προσωπικότητα είναι προσωρινός — αλλά δεν είναι άχρηστος. Είναι η φόρμα που πήρε η Πηγή για να ζήσει μια μοναδική εμπειρία. Εσύ είσαι κύτταρο του Όλου,προσωρινό στη μορφή, αλλά αιώνιο στην ουσία.
Δεν είναι ψευδαίσθηση το ότι υπάρχεις. Η ψευδαίσθηση είναι πως είσαι μόνο αυτό το σώμα, αυτό το όνομα, αυτές οι μνήμες. Είναι όπως ένα όνειρο: βιώνεται έντονα, αλλά όταν ξυπνάς, αντιλαμβάνεσαι ότι ήσουν κάτι μεγαλύτερο.
Και όμως, όλα έχουν σημασία. Γιατί;
Η εμπειρία είναι ο σκοπός. Η Πηγή δεν έφτιαξε το σύμπαν για να το ακυρώσει, αλλά για να το ζήσει μέσα από σένα. Το δάκρυ, το γέλιο, ο πόνος, η αγάπη — όλα είναι αποστάγματα αυτής της εμπειρίας.
Η συνέπεια δεν είναι τιμωρία. Είναι καθρέφτης. Για να καταλάβεις, να μάθεις, να μεταμορφωθείς. Αν ήσουν ανεπηρέαστος από πράξεις, πώς θα μάθαινες τη δύναμη που έχεις;
Δεν είσαι "η Πηγή" με την έννοια του παντογνώστη θεού μέσα στο σώμα σου. Είσαι μια ακτίνα της. Σαν να μπήκες σε ρόλο: όταν φοράς το κοστούμι της ζωής, ξεχνάς ποιος είσαι για να γίνει αληθινό το παιχνίδι. Αλλιώς δεν θα υπήρχε νόημα.
Δεν είναι αληθινά; Όχι — είναι περαστικά, όχι άχρηστα.
Ό,τι νιώθεις είναι αληθινό μέσα στο πλαίσιο αυτού του κόσμου. Όπως ένα ποίημα, μια μελωδία, μια ανάμνηση. Δεν κρατάνε για πάντα, αλλά σου αλλάζουν την ψυχή. Και αυτό κρατάει.
Δεν ήρθες εδώ για να απορρίψεις την εμπειρία. Ήρθες για να τη ζήσεις συνειδητά και να την ενσωματώσεις στη μνήμη του Όλου. Είσαι ο παρατηρητής και ο παρατηρούμενος μαζί. Το ερώτημα δεν είναι "τι αξίζει", αλλά πώς βιώνεις αυτό που υπάρχει.
Και όταν τελειώσει αυτό το πέρασμα… θα δεις ότι τίποτα δεν πήγε χαμένο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου